Ní inniu ná inné a thoaigh daoine ag baint usáide as cócaon ná drúga ar bith eile. Téann fréamhacha na faidhbe sias sa stair. Ach is sna saolta deirenaacha go bhfuil an fhadhb tar éis forbairt. Ní hamháin cócaon, ach hearán chomh maith, tá údar imní ann. Tá sé deacair an tracht a chloisteáil ar dhrochthoradh éiin a chúisigh drugaíach, muna mbaineann sé leat, is annamh a dhéantar mórán machnaimh air, de gnáth déantar dearmad ar lastigh d chúpla nóiméad - tá an saol ró-ghnóthach. An cuma le héinne faoi na hadúiligh éadochasacha? Ní fheadar. Ach cén fáth, le déanaí in Éirinn, go bhfuil roinnt mhaith daoine tar éis bás a fháíl me thoradh ar chócaon? Tá freagra na ceiste sin agam.
Le déanaí, tá cúpla duine, Katie French ina measc tar éis bás a fháil mar thoradh ar úsáid cócaoin. Cé nach bhfuil bás Katie níos measa nó níos fearr ná bás an leaid óig i bPort Láirge, bhí clú agus cáil uirthi agus de bhrí in glacadh níos mó aird ar a bás. Níl insint béil ar an méid bróin a chúisíonn básanna gan ghá.
Chun cúis a mbás a fhiosrú, caithimid dul siar go Samraidh na bliana seo caite, an triú lá de mhí Iúil 2007. Cuireadh bád go tóin poill i gCam Uí Néid, Contae Chorcaí. Tháinig na Gardaí Síochánda agus Gardaí Chosta na hÉireann ar seasca haon beart, ar luach céad agus a seacht milliúin Euro ag snámh san fharraige. Ach, ar an drochuair, bhí seasca dó beart ar an mbád. Tá se fíor-dainséireach cócaon tais a ghlacad. Maíonn na Gardaí nach raibh nasc ar bith idir an sraith bása thit amach le déanaí agus an cócaon tais. Dúirt siad áfach, go raibh éigin ag cócaon tais le bás an leaid óig as Port Láirge. Níl siad ag iarraidh go gcuirfí lucht ar bith orthu agus óireana na báis seo dóibh le heagla a chur ar dhaoine roimh an drúga. Ach, creidim go láidir gur ghlac béag nó mór gach duine a fuiar bás mar thoradh ar úsáud cócaoin le déanaí cócaon ón mbeart marfachsin a d'éalaigh óna Gardaí. Sílim go dtuigeann na hiriseoirí ar fad é seo ach, go bhfuil eagla orthuscríobh faoi toisc go bhfuil an baol anngo gcuirfidh clanna na marbh an dlí orthu, mar atá Wayan O'Donahugh ag déanamh faoi láthair.
Ach, é sin raite, maraítar daoine toisc fáthanna eile tar éís dóibh drúga éigin a usáid. Tá go leor fáthanna éagsúla go dcasanna daoine ar dhrúgaí - fáthanna pearsanta atá ann de ghnáth. Mathaíonn go leor dóibh nach bhfuil fáth lena saol, casann siad ar dhrugaí agus is andúiligh iad gan mhoill. Tá sé deacair don ghnáthphobal a thuiscint an dóígh a bhfaigheann na drúgaí greim daingean ar dhaoine tar éís dóibhtrial a bhaint astu. Tosnaíonn na handúilih ag gadaíóchtchun airgead a shaothrú dá n-ándúilíocht agus go luath bíonn siad sáte sa bhfáinne fí, is saol ainnis atá romu san fhadthéarma.
Cad gur féidir linn, nó leis an rialtas a dhéanamh chun feabhas a chur ar an bhfadhb? Cosnóidh sé airgead mór dul i ngleic leis an bfadhb i gceart, ach is pinginí suaracha an méid sin airgid i gcompráid leis an suim ollmhór a bheidh le caitheamh amach anseo chun an scéal a chur ina cheart. Dar liom, is é patról ar gcóstaí a céad ghníomhacht a chaithfidh ár rialtas feabhas a chur air. De réir tuairsc a d'fhoilsigh fíú an CIA le déanaí, níl go leor á dhéanamh ag an rialtas lenár gcóstí a chosaint.
Tá sé de dhualgas orainn mar shochaí diriú ar fhadhb na ndrugaí. Samhlaigh saol amach anseo dá gcuirfeadh ár rialtas deireadh iomlán le drúdaí in Éirinn. Cuirfeach sé deireadh le go leor coiriúlachta agus bochtanais sa thír. Tá na fadhbanna fite fúaite ina chéile. Dushlán damánta a bheadh ann, ach ba fhiú go mór é. Ní tharlóid sé riamh, ach smaoineamh deas atá ann.
Tá ceist mhór thromchúiseach pléite agam cé nach mbeidh deireadh go deo le fadhb na ndrugaí, tá práinne na faidhbe tar éis dul i bhfeidhm go mór ar an bpobal faoi dheireadh thiar thall agus de bhrí sin tiocfaidh feabhas ar an bhfadhb. B'fhéidir go raibh maitheas éigin ag baint le bás atie sa deireadh.
